En Büyük Acı

En büyük acı "kendin" olamamak.
Sürekli "bir şey" olmaya çalışmaktır.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir İnsanın Tekamülü

Bir insanın tekamülü; hayatın realitesini reddetmeden, yaşamın içinde erdemli bir biçimde, kimseye zarar vermeden, KABULLE ustaca manevralar yapabilmesine, önce kişiliğini, ikiliğini görüp kendini ve Varlık'ı (bütünü) olduğu gibi kabul edebilmesine ve kalbini açmasına, her ikisini de isyan edip yadırgamamasına, acı bile geldiyse eyvallah deyip kendine bakıp, kendini değiştirmesine; yani olgunlaşmasına, zevke tutunmamasına, tek kutupta kalmaya uğraşmamasına (ki bu zaten direnmektir, kutupluluk yasasına aykırı olduğu için kişi tam tersi yöne eninde, sonunda direndiği güç kadar savrulur) kendini türlü çeşitli uyuşturup hayal dünyasına sığınmamasına, (günümüzde malzeme çok çeşitli, manipülatörü de bol, onlarında sistemde yeri var) Varlık'ın verdiği işaretleri algılamasına (uçuk kaçık şeyler değildir bunlar, tam hayatın içindendir) ve dersleri okuyabilmesine, bunları okuyarak uyanmasına ve eylemlerinin bütünün hayrına olup olmaması ile sıkı sıkıya bağlıdır. Her ne yaşıyor olurs...
Devamı

Kabulün Gücü

Resim
#merhabamartı Kendimizi iyi hissederken birden bir "kara bulut" gelir ve izin verirsek yavaş, yavaş mutluluğumuza sızar. Peki ya onun gelişini görür, fark eder ve kendimizle özdeşleştirmezsek? Yani, ona bakar, onu tanır, bizi sarmadan sadece gerçekten farkında olursak. Farkında olduğumuz duygu, düşünce bize sızabilir mi? Farkında olduğumuz, bizi aşağıya çekebilir mi? Aslında bunu iki biçimde yapabiliriz; ya içimize sızmasına izin verip, tamamen teslim olup acı veren duygunun içimizden geçmesine izin vermek (farkında olarak, onun biz olmadığını bilerek). Veya; her geldiğinde kendimizle özdeşleştirmeyip onu her seferinde daha iyi tanıyıp, her tanıdığımızda şuurumuzu daha da genişletip, direnmeden, farkındalığımızı artırarak. Gelsin ve gitsin🍀🌸 Dağılsın kara bulutlar 🌺💫 Bunu yapınca ne olur? Artık kontrolümüzü kaybetmemize, üzülmemize, mutsuz olmamıza neden olan düşünce/duygu kısa sürede bize işlemez hale gelir. Öz'e alan açılır, Öz egonun önüne geçer, bilinç g...
Devamı

Acı, bir biber çeşidi değildir :)

Resim
Hakikat insanı hiçliğe iter, O’nu egona katamazsın, bir parçan, hobin yapamazsın. Egoyu parlatamazsın onunla mesela. Koşulsuz sevgi kelebeği değildir. Sana ışıldayarak gelmez mesela. Herşeyi tek, tek bıraktırır. Neye çok bağlanmışsan, onunla ders gelir. Direnirsen acı gelir. Kontrolü bırakmazsan acı gelir. Akışını kabul etmez, reddedersen acı gelir. Sürekli bir kutupta kalmaya çabalarsan acı gelir. Bir parçasını reddedersen acı gelir. Yargılarsan acı gelir. İçgörü geliştirip kendini geliştirmezsen acı gelir. Kısaca dersleri alamazsan, tekamül edip, dönüşmezsen acı gelir. Ee bir kısır döngünün içinde, fanusta ilelebet yaşayamayacağına göre? :) Dersleri, işaretleri değerlendirip, tefekkür edip, içgörü geliştirerek kendini değiştirmek (tekamül) ise uyanık bir zekanın işidir. O'nunla herkesin bağı özel, O herkese özen, yol gösteriyor. Uyanık zeka; manipüle edilmemiştir, farkındadır, kendini kandıramaz, kendini uyuşturamaz. www.kalpterapi.com
Devamı